NT 1/2018 - Zarys psychologii pozytywnej

Psychologia pozytywna wskazuje, w jaki sposób człowiek można wytwarzać w swoim życiu uwarunkowania sprzyjające zadowoleniu i szczęściu oraz budować pozytywny kontekst wzmacniający zdrowie psychiczne. Takie przemyślane działania są również skutecznym sposobem profilaktyki większości zagrożeń, z jakimi boryka się współczesny człowiek. Wskazówki psychologii pozytywnej doskonale sprawdzają się w życiu prywatnym i zawodowym. Mobilizowanie i inteligentne wykorzystywanie dostępnego potencjału regenerującego siły psychiczne i budującego nowe zasoby stanowi sensowną alternatywę do koncentrowania się wyłącznie na deficytach i niepowodzeniach. W numerze omawiamy fundamentalne założenia psychologii pozytywnej oraz podajemy konkretne sposoby praktycznego pożytkowania tej wiedzy w zawodach profesjonalnego pomagania. Przekazane tu rady i wskazówki Czytelnik może wykorzystać nie tylko w interakcji z podopiecznym, ale także dla optymalizacji własnego funkcjonowania na co dzień.

Spis treści:

* Poszukiwania pozytywnej wizji psychologii

* Filozofia myślenia i działania

* Sztuka udanego życia

* Posiadanie celów – fundament pozytywnej egzystencji

* Budowanie i rozwijanie własnego potencjału

* Pozytywne małżeństwo

* Przekonanie o własnej skuteczności

* Korzyści z bycia wdzięcznym

* Elementy psychologii pozytywnej w psychiatrii

* Leczenie depresji według psychoterapii pozytywnej

* Krytyka psychologii pozytywnej 


NT 2/2018 - Samodzielność niepełnosprawnego intelektualnie

Niepełnosprawność intelektualna często jest niesłusznie utożsamiana z brakiem prawa do bycia samodzielnym. W numerze wyjaśniamy, czym jest „samodzielność” człowieka niepełnosprawnego intelektualnie i jakie oddziaływanie pedagogiczne jest konieczne w celu praktycznego przeżywania owej samodzielności. Podajemy przykłady jej bezpiecznego i odpowiedzialnego rozwijania. Wskazujemy na potencjalne zagrożenia i aspekty wymagające szczególnej uwagi opiekunów. Nawiązujemy do modelu pedagogicznego, w którym autonomia i samodzielność osoby niepełnosprawnej intelektualnie jest postrzegana jako integralny element podnoszenia jakości jej życia. Dokonujemy uściślenia pojęcia empowerment w odniesieniu do osób niepełnosprawnych intelektualnie. Podajemy przykłady takich form przysposabiania do samodzielności, z których niepełnosprawny rzeczywiście potrafi skorzystać. Zastanawiamy się, w jaki sposób aktywizować osoby z podstawowego środowiska życia, aby ułatwiały i zabezpieczały tę samodzielność.


NT 3/2018 - Pedagogika Montessori dla seniorów z demencją

Metoda Montessori stworzona pierwotnie dla dzieci daje się doskonale adaptować do pracy z seniorami cierpiącymi na demencję. Po przypomnieniu podstawowych zasad konstytuujących pedagogikę Montessori przedstawiamy merytoryczny fundament przeniesienia tej koncepcji do interakcji z seniorami demencyjnymi. Szczegółowo referujemy możliwości integrowania reguł metody Montessori w codziennych aktywnościach opiekuńczych i terapeutycznych. Prezentujemy przykładowe pomoce szczególnie przydatne w terapii zajęciowej oraz propozycje zajęć rozpisane w taki sposób, aby po lekturze można było od razu realizować je w praktyce. Opiekunowie i terapeuci stosujący pedagogikę Montessori z seniorami dotkniętymi dysfunkcjami otępiennymi zgodnie zaświadczają, że ta koncepcja odczuwalnie poprawiła jakość życia podopiecznych, a równocześnie podwyższyła efektywność i satysfakcję z pracy profesjonalnie pomagających. Dzięki metodzie Montessori senior demencyjny znowu zaczyna interesować się otoczeniem i interakcją z innymi.

NT 4/2018 - Kontrolowanie w pracy socjalnej

Praca socjalna jest często nazywana „profesją praw człowieka”. Pracownik socjalny pomaga osobie, która z różnych względów nie radzi sobie w społeczeństwie, nie potrafi w wystarczająco zadbać o siebie. Pracownik socjalny działa na rzecz klienta z upoważnienia państwa. Ale klient często podchodzi niechętnie do współpracy z pracownikiem socjalnym. Toteż kontrolowanie klienta pracy socjalnej bywa koniecznością. W numerze zastanawiamy się, jak umiejętnie połączyć pomaganie z kontrolowaniem. Wskazujemy na sposoby kontrolowania nie wywołujące u klienta poczucia utraty autonomii i bycia dyskryminowanym. Podajemy wskazówki dotyczące szczególnie tych klientów, wobec których kontrolowanie i sankcjonowanie dysfunkcjonalnych postaw jest podstawową gwarancją skuteczności interwencji. Dyscyplinowanie klienta nie oznacza bynajmniej zaniechania realizowania ideałów pracy socjalnej. Asymetria relacji klient-pracownik socjalny może być kompensowana odpowiednią komunikacją i zasadami etycznymi.